વર્ષાનું આગમન થઇ ચૂક્યું છે.એકદમ ઝીણીઝીણી ફરફર વરસી રહી છે,ઝીણીઝીણી ફરફર મનોમન મલકી રહી છે અને ઉનાળાને હવે જવા માટે જાણે વિનવી રહી છે…ગરમીથી ત્રાહીમામ થયેલા લોકોને આ ફરફરમાં ફરવાની મઝા આવતી હોય તેમ વર્ષાના વધામણાં કરવા નાના મોટાં સૌ ખુલ્લામાં ફરવા નિકળી પડ્યાં અને ઝીણીઝીણી ફરફર માં પલળવાની મઝા લેવા સૌ આતુર છે….પણ રીતુ ની તો આ પ્યારી મૌસમ છે.રીતુને પહેલા પહેલા વરસાદમાં નાહવું ખુબજ ગમે છે…આ પહેલો પહેલો વરસાદ એને ઘણી બધી યાદો આપી જાયછે.રીતુ અને નિર્મલ જ્યારે પ્રથમવાર મળ્યાં ત્યારે પણ તે બંન્નેને સાથ આપવાવાળો તો આ વરસાદ જ હતો….અને તેમના પ્રથમ મિલનને આવકારવા આ ઝીણીઝીણી ફરફર જ આવી હતી ને!!!!!!
ત્રણેક વર્ષ પહેલાં કોઠારી કોલેજના પ્રાંગણમાં જ્યારે રીતુ અને તેની સખીઓ ઉભી હતી અને તે વખતે કોલેજના વાર્ષિક રંગારંગ કાર્યક્રમની ચર્ચાઓ ચાલતી હતી તે વખતે રીતુ તેના સર્કલ સાથે ગરબાની પ્રેક્ટીસ અંગે ચર્ચા કરતી હતી અને અચાનક નિર્મલ આવીને પ્રસ્તાવ મુકે છે….
નિર્મલ: હેલ્લો….. ગાઇઝ…હાઉ યુ… આઇ એમ નિર્મલ…… હું એન્યુઅલ ફંકશનમાં આપણે સૌ ભેગા થઇ એક નાટીકા રજુ કરીએ તે હેતુથી મળવા આવ્યો છું જો તમે સૌ સહકાર આપશો તો આપણી કોલેજનો કાર્યક્રમ ઘણો સારો થઇ શકશે …તમારામાંથી જે કોઇ રાસ ,ગરબા,ડ્રામાં વગેરેમાં ભાગ લેવા ઇચ્છતાં હોય તે કાલે સવારે 9 વાગે સભાખંડમાં આવી જજો પછી વિચારીશું કે કેટલી આઇટમ આપણે તૈયાર કરવી….તો મળીએ કાલે …. બાય…
નિર્મલ તો પ્રસ્તાવ મૂકીને પવન ઝપાટે ચાલ્યો ગયો પણ રીતુ હજી અવાક બનીને ઉભી હતી….વિચારતી હતી….નિર્મલ !!!! હાય કેટલો હેંડસમ ..ગૌર ત્વચા કેવી વાક છટા.. કેટલો પ્રભાવશાળી અને વિશ્વાસથી છલકતો ચહેરો….અને જતે જતે લાઇટ મધુર પર્ફ્યુમની મહેક મૂકતો ગયો….લાગે છે કે આની સાથે કામ કરવાની મઝા આવશે… વિચારોમાં ગરકાવ થઇ રીતુ સ્ટેચ્યુ થઇ ગઇ અચાનક પાયલ બોલી …:એતો ગયો હવે જાગ …. ત્યારે રીતુને થયુ કે ઓહ ! મે વધારે પડ્તુ વિચારી લીધુ… કેમ હું ઇમ્પ્રેસ થઇ ગઇ … પણ રીતુ લાચાર હતી કેમકે નિર્મલનું વ્યક્તિત્વ જ એવુ હતું
બીજા દિવસે સવારે 9 વાગે બધા સભાખંડમાં ભેગા થાય છે . એક સુગમ ,એક ગઝલ,એક સમુહગીત,એક ગરબો,બે એકપાત્રિય અભિનય અને એક એકાંકી નાટક એમ આટલી આઇટમ એંન્યુયલ ફંક્શનમાં કરવી તેવું નક્કી થયું …કોણ કોણ શેમાં રહેશે ,દરેક આઇટમનો ટીમ મેનેજર વગેરે, પ્રેક્ટીસ કોણ કરાવશે વગેરે બધુ નક્કી કરતાં બપોરનો એક વાગી ગયો…આ સમગ્ર તૈયારીના કેન્દ્ર સ્થાને મુખ્ય નિર્મલ જ હતો..તે તેના મિત્રોમાં અગ્રેસર સ્થાન ધરાવતો હતો અને તેના મિત્રોનો તેને ગજબનો સહકાર હતો.નિર્મલ નક્કી કરે તે ક્યારેય તેના મિત્રો ઉથામે નહીં …નિર્મલ પણ તેના મિત્રોના સાથ સહકારથી ખુશ હતો અને બધી જ તૈયારી હોશે હોશે કરતો હતો.
રીતું નો કંઠ મધુર હતો,તે ખુબ જ સુંદર ગાતી હતી…રીતુ પોતે પણ એક સુગમ ગાવાની હતી અને એકાંકીમાં એક મહત્વનો રોલ પણ પ્લે કરવાની હતી.રીતુ અને પાયલ બે પાક્કી દોસ્ત હતી, સાથે જ કોલેજ આવતી અને સાથે જ જતી ….પાયલ રીતુને ચિડવવા ખાસ કહેતી…..”નહી રીતુ ! નિર્મલ ખરેખર મસ્ત છોકરો છે! શું વિચાર છે ?” રીતુ પાયલ ને ડોળા કાઢીને ખખડાવતી….”શું યાર ! પાયલ મજાકની પણ કોઇ હદ હોય….પ્લીઝ સ્ટોપ ઇટ”
પાયલ બૂચકારા બોલાવી રીતુને શાંત કરતી…..પણ રીતુ… મનોમન નિર્મલ વિષે તો વિચાર્યા જ કરતી………
એક દીવસ સાંજે સભાખંડ માં પ્રેક્ટિસ કરતાં સાંજના 6 વાગી ગયા અને અચાનક વરસાદ નું જબરજસ્ત ઝાપટું શરુ થઇ ગયું…. ને પાયલ અને રીતુ વિચારતાં રહ્યાં કે હવે ઘેર કેવી રીતે જવું …કોલેજથી આગળના રસ્તે તો પાણી ભરાઇ જાય છે ક્યાંક સ્કુટી બંધ થઇ જશે તો ???
સભાખંડ ના બહારના ઓટલા ઉપર આ બે બહેંનપણીઓ વિચાર કરતી હતી અને નિર્મલનું આગમન થયું…
નિર્મલ :હેલ્લો ! શું વિચારો છો ? એની પ્રોબ્લેમ ?
પાયલ: નિર્મલ ! આ રીતુ કહેછે ઘેરે જતાં જો સ્કુટી બંધ થઇ જશે તો !!!!!
નિર્મલ : ઓહ ! નો પ્રોબ્લેમ ….નિર્મલ પાસે બધાં ઇલાજ છે ..તમે મારી બાઇકની પાછળ પાછળ આવો… જો સ્કુટી બંધ થશે તો હું છુ ને ???
પાયલ : ઓ.કે.
રીતુ જાણે કાંઇપણ વિચાર્યા વગર જાણે ખેંચાતી હોય તેમ ચાલવા લાગી…
નિર્મલના બાઇકના પાછળ આ બે જણ સ્કુટી લઇને ચાલ્યા… રીતુનું સ્કુટી પાયલ ચલાવતી હતી પણ પાયલ ખુબ જ નટખટ અને તોફાની હતી…
નિર્મલ જ્યાં ઓછું પાણી હોય ત્યાં ધ્યાન પૂર્વક બાઇક ચલાવી આ બે જણને ગાઇડ કરતો હતો… પણ પાયલને તો જાણે પાણી ઉડાડવાની મઝા આવતી હતી અને રીતુનો જીવ તાળવે ચોટ્યો હતો …બસ હવે વધારે પાણી ભરાયેલો રસ્તો થોડોક જ બાકી હતો અને નિર્મલ જે રસ્તે સાઇડે સાઇડે જતો હતો તેની પાછળ જવાનું ટાળીને પાયલ બરોબર વચ્ચેથી સ્કુટી કાઢવા ગઇ ને સ્કુટીનાં સાયલેંસરમાં પાણી ભરાઇ ગયુ અને ખાબોચીયા વચ્ચોવચ્ચ બંધ થઇ ગયું…
પાણીનાં ખાબોચીયાની વચ્ચે બંન્ને સખીઓ પલળતાં ઉભા રહી ગયાં… રીતુને પાયલ ઉપર ગુસ્સો આવેલો હતો અને રીતુને ખિજાયેલી જોઇને પાયલને જાણે મઝા આવતી હોય તેમ મરક મરક હસતી હતી. રીતુ ગુસ્સામાં લાલચોળ થઇ ગઇ હતી અને પાયલને લડવા લાગી
“એની પાછળ કેમ ના ચલાવ્યુ ને વચ્ચોવચ્ચ્થી કાઢ્યું …તારે હાથેકરીને સ્કુટી બંધ જ પાડવુ હતુ… તારી જ બદમાસી છે પાયલ તુ સાઇડમાં ચલાવી સકતી હતી …”
પાયલ સહેજ નજર ફેરવીને મંદ હાસ્ય હસી રહી હતી…
બિચારો નિર્મલ પોતાનું બાઇક રોડ પર ઉભુ રાખીને ખાબોચિયાંમાં ચાલતો ચાલતો આવી સ્કુટી બહાર ખેંચી ગયો અને મહામુસીબતે ન જાણે કેટલીયે કિક માર્યા પછી ચાલું કર્યું
અને જેવુ ચાલુ થયુ કે તરત રીતુ માત્ર થેંક્સ કહી નિર્મલની સામે જોયા વગર તરત જ પાયલની સાથે ત્યાંથી નિકળી ગઇ.. રસ્તામાં પાયલે ઘણો પ્રયત્ન કર્યો વાત કરવાનો પણ રીતુ કાઇજ બોલ્યા વગર ચલાવે જતી હતી.
બીજા દીવસે જ્યારે સભાખંડમાં હજી નિર્મલ આવતો હતો અને પેસેજ માં હતો અને મધૂર કંઠ તેના કાને અથડાયો ….”પાન લીલુ જોયુ ને તમે યાદ આવ્યા જાણે મૌસમનો પહેલો વરસાદ….
આ શબ્દો કાને પડતાં જ નિર્મલ ઉભો રહી ગયો અને એક અર્ધખુલી બારીમાંથી નજર કરી તો રીતુ મગ્ન થઇ ગાઇ રહી હતી. નિર્મલ ને આજે જ ખ્યાલ આવ્યો કે રીતુ જેટ્લી સુંદર છે તેટ્લો સુમધુર તેનો કંઠ પણ છે.. કંઠ માં મધુરતાં છે …કેટ્લુ લયબધ્ધ ગાય છે .નિર્મલ સ્તબ્ધ થઇ ગયો. ગીત પુરુ થયાં પછી અંદર આવ્યો ને સડસડાટ રીતુ પાસે પહોચી ગયો અને તાળી વગાડીને કહેવા લાગ્યો …
“વાહ રીતુ વાહ શું મધુર કંઠ છે અને કેટ્લુ સરસ ગીતનું સિલેક્સન છે …વાહ વાહ કોંગ્રેચ્યુલેશન કહી હાથ લાબો કરી શેકહેંડ કરવાં પ્રસ્તાવ કર્યો અને જાણે ચૂંબકીય શક્તિમાં ખેંચાઇ હોય તેમ રીતુએ પોતાનો હાથ આગળ ધરી દીધો અને નિર્મળનો પ્રથમ સ્પર્શ તેને દઝવાડી ગયો………
રીતુ તો પછી જઇને એક કોર્નરમાં બેસી ગઇ, જાણે આખા શરીરમાં તાવ ચડી ગયો હોય તેમ શૂન્યમનસ્કે બેસી રહી તેને જ સમજાતુ ન હતુ કે તેને હાલ શું થાય છે.
પાયલ: રીતુ ! તારી તબીયતતો સારી છેને ? કે તને સ્પર્શનો નશો ચડ્યો છે ?
રીતુ : પાયલ … કીપ યોર ટંંગ …. મારી સાથે આ રીતે વાત નહી કર …મને બિલકુલ પસંદ નથી …. પ્લીઝ પાયલ…
પાયલ : ઓકે ઓકે રીતુ ગુસ્સે ના થા પણ મને એમ તો કહે નિર્મલનો હાથ કઠણ હતો કે કોમળ…….
રીતુ પાયલ ને રીતસર ધક્કો મારી ગુસ્સેભરી ચાલે હોલ છોડી પેસેજ માં જઇને બેસી ગઇ……
પાયલ વિચારતી હતી કે આનું શુ કરવુ ? અને આ બાજુ રીતુ પોતાને જ સમજી શકતી ન હતી અને એક તો આ તોફાની પાયલ એને મૂઝવી નાખતી હતી. રીતુ થોડીવાર બેસીને સીધી સડસડાટ કોલેજની કેંટીનમાં જતી રહી એને કોફીપીવાનો મૂડ હતો ,એણે કોફીનો ઓર્ડર આપ્યો … હજીતો બે ત્રણ ચૂસ્કી મારી હશે ને તેની પાછળ આવીને ચૂપચાપ પાયલ ઉભી રહી ગઇ….રીતુ વિચારોમાં મગ્ન હતી…
પાયલ : ઓહ ! તો મહારાણી એકલા એકલા બેસ્ટ ફ્રેંડને છોડીને કોફી ગટ્ગટાવી રહ્યા છો.. ? કેમ આ નાચીજ યાદ ના આવી ???
રીતુ : પાયલ તુ મને હમણાં હમણાં ખુબ જ બોર કરે છે .. મે તારુ શું બગાડ્યુ છે ? મારી પાછળ પડી ગઇ છે …. પ્લીઝ પાયલ મારો ઇરાદો એકલા કોફી પીવાનો ન હતો પરંતુ તારા વર્તન ના કારણે મારે કેંન્ટીન માં આવતાં રહેવુ પડ્યુ…
પાયલ : ઓહ તો હવે આપને મારુ વર્તન પણ નથી ગમતું સારુ સાહેબ હવે કાલથી હું તને નહીં પજવું પણ તારા ગયા પછી નિર્મલ તારા વિષે વાતો કરતો હતો….
રીતુ એકદમ પાયલની સામે જોવા લાગી અને સહસા પૂછવા જતી હતી ને તેને એકદમ ભાન થયુ કે વળી પાયલ પૂછ્શે કે ….બેન તમને નિર્મલ ની વાતોમાં ઘણો રસ છે ?
માંડ રીતુ એ પોતાની જાતને સંભાળી ને પૂછવાનુ માંડવાળ રાખ્યું અને પાયલ માટે કોફી મંગાવી બેસવાનું કહ્યું ….
પાયલ રીતુંને જાણે ધારી ધારીને નિરખતી હતી ને મનોમન વિચારતી હતી કે રીતુને નિર્મલે પોતાના વિષે શુ કહ્યુ તે સાંભળવું નહી હોય ? કેમ રીતુ પૂછતી નથી ? રીતુ મારાથી કેમ આટલી રીઝર્વ રહેતી હશે..? એમ વિચારતી હતી ને કોફી પીતી હતી…
રીતુ એમ વિચારીને કોફી પીતી હતી કે પાયલ ને પૂછુ કે ના પૂછુ ? …પૂછીશ તો પાછુ પાયલ શું વિચારશે ઉપરથી પાયલ વળી મારી ઠેકડી ઉડાવશે એમ વિચારી ધીરે ધીરે કોફી પીવા લાગી…
છેવટે કોફી પુરી કરી પાયલ અને રીતુ કેંટીન છોડી ઘેરે જવાની ઉતાવળમાં નિકળી ગયા….
——————— ———- ———— ——- ————
રાત્રે જમીને રીતુ ગેલેરીમાં ખુરશી નાખીને બેઠી હતી ને વિચારતી હતી કે નિર્મલે શું વાતો કરી હશે .. મારુ ગીત તેને ઘણુ ગમ્યુ હશે ? બીજા લોકોનો શું અભિપ્રાય હશે ? એમ વિચારતી એકદમ ઉભી થઇ અને ફોન પાસે પહોચી ફોન ઉપાડી પાયલને ફોન જોડ્યો અને મગજમાં વિચારોના ઘમસાણ વચ્ચે પાછુ યાદ આવ્યુ કે પાયલ ક્યાંક ઉંધુ લેશે તો અને ફોન મુકી દીધો …. ફરી પાછુ થોડુ વિચારીને ફરી પાયલને ફોન જોડ્યો ..સામે છેડેથી પાયલે જ ફોન ઉપાડ્યો.
રીતુ : પાયલ … સોરી યાર મારા વર્તન નું ખોટુ ના લગાડીશ પણ તુ મને હમણાનો ગુસ્સો લાવી દે તેવુ વર્તન કરે છે … અને કોણ જાણે કેમ પણ હમણા નો મને ગુસ્સો ખુબ જ આવી જાય છે અને હું અપસેટ થઇ જાવુ છુ …
પાયલ : ડોંટ વરી રીતુ … આપણા બે વચ્ચે કોઇ ફોર્માલીટી ના હોય યાર ! પણ તું આવી રીતે ક્યારેય મને મુક્યા વગર કોફી પીવા ગઇ નથી એટ્લે મને થોડી નવાઇ લાગી…
રીતુ : ના દોસ્ત ..થોડીક અપસેટ હતી એટ્લે ..
પાયલ : ઓકે ઓકે બોસ બીજુ કાઇ પુછવુ છે ?
રીતુ વિચારતી હતી કે પાયલને પુછી લઉ નિર્મળ શુ કહેતો હતો ? વળી પાછુ મન એમ કહેવા લાગ્યુ કે નાના વળી પાછુ પાયલ શુ ધારશે ..અને મને ચિડવવાનુ બહાનુ મળશે એમ વિચારી… પાયલને કહી દીધુ “નાના પાયલ ,ચાલ ત્યારે કાલે મળીશુ “ એમ કહી ફોન મુકી દીધો…
રીતુના મગજમાંથી વિચાર હટ્તો જ ના હતો કે નિર્મલે શું શું વાતો કરી હશે … રીતુને એમ પણ થતુ કે હું કેમ નિર્મલ વિષે આટ્લુ વિચારુ છુ ? હજી મારે તેની સાથે ઓળખાણ થયે તો અમૂક કલાકો જ થયા છે .વિચારોના અવઢવ વચ્ચે વિચારતી વિચારતી રીતુ સુઇ ગઇ
==================== ================== ==============
એન્યુલ ફંકશન વચ્ચે હવે માત્ર બે જ દિવસ બાકી રહ્યા છે .તડામાર તૈયારી ચાલે છે… બધા જ વ્યસ્ત છે. લગભગ 18-20 દિવસમાં જે પ્રેક્ટીસ થઇ અને તે દરમ્યાન રોજ મળવાનો જે ક્રમ ચાલ્યો તેમાં જાણે યંત્રવત રીતુ નિર્મલના મોહપાશમાં જકડાતી જ ગઇ અને હવે તેને એમ મનથી લાગવા લાગ્યુકે નિર્મલ એના માટે કોઇ ખાસ વ્યક્તિત્વ છે……………………………
પરંતુ નિર્મલ રીતુને એક સારી મિત્ર ગણતો હતો ..એકાંકી નાટકની પ્રેક્ટીસ દરમ્યાન નાટકના પાત્રો ને લઇને રીતુના મનમાં જે ભાવ નિર્મલ માટે પેદા થયો તે નાટક મટીને વાસ્તવિક થતો ગયો જ્યારે નિર્મલ નાટકને માત્ર નાટકના પાત્રના રુપમાં જ મૂકીને ચાલતો હતો પણ તેને રીતુ માટે સંપૂર્ણ સન્માનની લાગણી હતી …જ્યારે રીતુ હવે મનોમન નિર્મલને ચાહવા લાગી હતી પણ મનોમન…માત્ર મનોમન……તેણે આ વાત પોતાની બેસ્ટ ફ્રેંડ પાયલને પણ ના જણાવી ,તે ખુબ જ ટૂંકા ગાળામાં ઘણી જ અંતર્મુખી થઇ ગઇ એમ કહો ને કે જાણે સાવ સ્વભાવ જ બદલાઇ ગયો હતો
————————- ————————— ———————
કોલેજના પ્રથમ વર્ષનું રીઝલ્ટ આવ્યું …નિર્મળ ટોપ માં હતો… હવે તો કોલેજના પ્રાધ્યાપકો અને પ્રિંસીપાલનો પણ માનીતો અને ચહીતો સ્ટુડંટ નિર્મળ હતો… વિવેકી અને સ્પષ્ટ વક્તા તરીકે તેની છાપ હતી ;આમતો નિર્મલ, રીતુ,પાયલ બધા મિત્રો સાથે રોજ મળતાં વાતો કરતાં ને કેંટીનમાં ચા-કોફી નાસ્તો કરતા… જ્યારે પણ આ ત્રણેય સાથે હોય ત્યારે પૈસા નિર્મળ જ આપતો અને હવે તો જાણે રીતુને પૈસા’ના’આપવાની આદત થઇ ગઇ હતી ઘણીવાર તો હકથી કોફી પી લેતી નિર્મલ આ બધું જ સ્વાભાવિક જ લેતો હતો … અને નિર્મલ તો આમેય રીતુને પોતાની માત્ર બેસ્ટ ફ્રેન્ડ જ ગણતો હતો….
જોતજોતામાં ત્રણ વર્ષ કોલેજના પૂર્ણ થઇ ગયા ,રીતુની સગાઇની વાતો ઘરમાં થવા લાગી અને રીતુ મુંઝાવા લાગી તેણે ઘણા સારા ઘરના અને સારા છોકરાના માંગા ઠુકરાવ્યા હતાં પરંતુ એક દિવસ તેના પપ્પાએ કહ્યું ‘રીતુ એક ખુબ જ સારા અને સંસ્કારી ઘરનું માંગુ છે …ખુબ પૈસાદાર નથી પરંતુ જાણવા મળ્યા મુજબ છોકરો એમ.બી.એ. છે અને શરુથી ભણવામાં ટોપ પર રહેલો છે એટલે તારુ ભવિષ્ય મને ત્યાં ઉજળું દેખાય છે જો તુ કહેતો વિચારીએ ‘
કોણ જાણે કેમ રીતુનું મન માનતું ન હતું તેના મનના એક ઉંડા ખુણા માં કોઇ સમાઇ ગયુ ગતું ..તેને કંઇ સમજ ના પડી શું જવાબ આપવો ….
બે ચાર દિવસ પછી રીતુની મમ્મીએ સ્વભાવિક વાતવાતમાં કહ્યું ‘રીતુ તારા પપ્પાએ તને કાંઇ વાત કરેલી તો તે શું વિચાર્યું બેટા ?… જો દિકરા આમ સારા ઘરનાં માંગા ઠુકરાવીશ તો પછી આવો સારો –હોશિયાર-સંસ્કારી અને એમ.બી.એ. થયેલો નિર્મલ જેવો છોકરો તને નહી મળે … હા..એ છોકરાનુ નામ નિર્મલ છે….
રીતુ ના કાન ઉપર તેની મમ્મીના શબ્દો અછડતાં જ પડયા પણ જાણે દીલમાં ઉતરી ગયાં અને ફરીવાર જાણે સાંભળવા ઇચ્છ્તી હોય તેમ તેણે તેની મમ્મી સામે જોયું ……તેની મમ્મીએ તેને ફરીવાર કહ્યું …..હા,બેટા,આવો સારા ઘરનો હોશિયાર,દેખાવડો ,સંસ્કારી એમ.બી.એ. થયેલો આ નિર્મલ તો મને અગાઉં આવેલા બધા કરતા સારો લાગે છે…
રીતુ જાણે એકદમ તેના શરિરમાં કોઇ નવિન સંચાર થયો હોય તેમ જાણે કોઇ નિર્ણય ઉપર આવવા લાગી અને રીતુએ તેની મમ્મીને કહી દીધુ
“મમ્મી તમને યોગ્ય લાગતુ હોય તો મને વાંધો નથી અને રીતુના રોમ રોમમાં એક નવી ચેતના –નવી સ્ફુર્તિ અને નવા રક્તનો આવેગ વહેવા લાગ્યો… જાણે નિર્મલ નામે ઘેલી થઇ…અને નિર્મલ પ્રેમ ને વધાવ્યો
